Het zijn vreemde maanden geweest na het verlies van Bram. Het slijt nog niet echt, het wordt eigenlijk steeds vreemder/pijnlijker, het besef dat het definitief is, omdat we hem zo lang niet gezien hebben. Het vreemde gevoel dat we nooit meer die witte krullekop om de hoek te zien komen, nooit meer dat tevreden gezicht zien aan de eettafel als hij mee at. Dat rare gevoel dat je denkt dat het gewoon een grap die nu wel lang genoeg heeft geduurd, dat rare gevoel dat je beseft dat het echt waar is.
Het jaar van leven en dood.
En nieuw leven is er nu de lente is begonnen.
Alle fruitbomen hebben vol in bloesem gestaan en de tuin zoemt van de bijen en ritselt en kwettert met alle vogels die nesten aan het bouwen zijn.
Onze 2 Red Devon koeien hebben gekalfd, we hebben nu 2 stiertjes van een paar weken oud die vermakelijk rondracen met zijn tweeen. Geweldig.
Onze schapen hebben we een jaar laten overslaan, maar we missen het wel, die stuiterende lammetjes, dat hoort toch echt bij de lente.
Voor het eerst hebben we jonge kuikentjes. Een van onze kippen is een Bantam en die zijn om de haverklap broeds, vrij hopeloos want dan gaat ze nestelen op onbevruchte eieren (we hebben geen haan). Vrienden van ons wilden graag wat kippen van een bepaald ras "Noord Hollandse Blauwe" en kochten op Trademe (=Marktplaats) een doosje bevruchte eieren die we onder onze Bantam kip hebben gelegd. Het duurt exact 21 dagen voordat de eieren uitkomen en helaas helaas hadden we op dag 17 een ondeugend hondje op bezoek dat een feestje heeft gehouden in het hoenderhok. We konden nog 3 eieren redden, maar ze waren wat koud en eentje was wat beschadigd, dus veel hoop hadden we niet. Moeder Natuur weer onderschat! Exact op 21 dagen kwamen ze alledrie uit, toch nog iets gered!
Overmorgen worden de alpacas geschoren, uit met die winterjas.
Met onszelf gaat het ook goed, nog maar een ruime maand tot "D-Day". Arnica moest van de fysio even rustig aandoen en vult de dagen met studeren, ze heeft nog wat deadlines van haar studie de komende weken.
Remco is druk met het zorgen voor "moeke" en het bijhouden van de tuin en het opstarten van de moestuin. We hebben ons door de andijvie en boerenkool heengegeten en zijn nu begonnen aan asperges en sla. De aardappelen, tomaten, pepers, boontjes enzenzenz zitten in de grond en het groeit als kool. Deze week is het afwisselend regen en zon en vaak boven de 20 graden, de natuur schiet uit de winterslaap.
Nieuw Zeeland is ondertussen in de ban van de rugby wereldbeker. Wekenlang zien we campers alle kanten op stuiven, met vlaggen eraan om te laten zien uit welk land de supporters komen. Echt gezellig al die nationaliteiten. Het stikt nu vooral van de Fransen natuurlijk, morgen de finale.
De schapenboer waar Arnica tijdens de studie altijd heenging (Cotswolds, Engeland), kwam ook een nachtje hier bij ons staan met zijn camper en 2 kameraden. Ze hadden een geweldige reis gemaakt van zuid naar noord maar helaas lag Engeland eruit nu-tijd om naar huis te gaan!
Nog wat lenteplaatjes ter illustratie:
 |
| Aardappelen zijn over 100 dagen klaar, met kerst dus |
 |
| Perzikenbloesem |
 |
| Zoemende boom |
 |
| Twee pootjes en een koppie steken uit, nog in de vruchtwaterzak |
 |
| Binnen een kwartier was het kalf geboren |
 |
| Remco bestuurt de veewagen |
 |
| De eerste slokken melk |
 |
| Net uit het ei en gelijk al eten |
 |
| Een haantje |
 |
| Twee haantjes (witte veertjes op de kop) en 1 hennetje |
